Medytacja Vipassana - wewnętrzna podróż. Wiktor Morgulec w najnowszym Magazynie Yoga&Ayurveda.
Kalendarium Wydarzeń
Bądź w kontakcie
Wyszukiwarka Wydarzeń

Organizujesz wydarzenie?
 Dodaj je do naszego kalendarza!

Informacje Specjalne

pokaż wszystkie

Informacje

Organizujesz wydarzenie?
 Dodaj je do naszego kalendarza!

pokaż wszystkie

Partnerskie szkoły jogi

Medytacja Vipassana - wewnętrzna podróż. Wiktor Morgulec w najnowszym Magazynie Yoga&Ayurveda.

czwartek, 2 października 2014

Wiktor Morgulec

Fizycy kwantowi budują modele, maszyny, dzięki którym doszli do ta­kich konkluzji. Budda 2500 lat temu nie dysponował takimi technologiami, jego wiedza wynikała z bezpo­średniego doświadczenia ostatecznej rzeczywistości w obrębie własnego ciała. Jak to możliwe, że starożyt­ni mędrcy dwadzieścia pięć wieków temu opisywali procesy dziś odkrywane przy pomocy zaawansowa­nych technologii przez fizyków kwantowych?

Wszyscy szukamy w życiu szczęścia. Na różne sposoby, różnymi droga­mi. Od wieków ludzie szukali przy­czyn cierpienia. Od wieków próbo­wali znaleźć odpowiedzi i skuteczne rozwiązania. 2500 lat temu w Indiach było wielu nauczycie­li dających podobną wskazówkę - poznaj siebie. Wielu z nas szuka przyczyn niepowodzeń na ze­wnątrz, w otaczającym nas świecie. Pozornie może się zdawać, że jesteśmy nieszczęśliwi w wyniku jakichś zdarzeń: ktoś nas obraził, skrzywdził, sprawy nie poto­czyły się tak, jak chcieliśmy, itp. Wcześniej czy później zdajemy sobie jednak sprawę, że prawdziwe szczę­ście: spokój, zrozumienie i akceptację trzeba odnaleźć w sobie.


Wnikliwy obserwator dostrzega, że rzeczy­wiste przyczyny naszych nieszczęść i niepowodzeń tkwią głęboko... w nas samych. Odkrycia starożytnych mędrców są zbieżne z kierunkami nowoczesnej psy­chologii. Skłaniają do wnikliwej analizy naszych za­chowań i odruchów, zbadania ich przyczyn i pocho­dzenia. Proces wnikliwego poznania, jak działa rzeczywistość, jak funkcjonują umysł i ma­teria nazywamy wglądem, medytacją. Medytacja może także dotyczyć róż­nych innych aspektów poznania: można kontemplować święte teksty, rozwijać określone zdol­ności, można zgłębiać zasady określonej religii czy wierzeń, etc. Niezależnie od celu roz­wijania wglądu, do jego osią­gnięcia niezbędne są sku­pienie i koncentracja uwagi. Wspólną cechą wszyst­kich praktyk medytacyjnych jest konieczność uspoko­jenia, wyciszenia umysłu. Umysł spokojny to umysł skoncentrowany, skupiony. W różnych kulturach i religiach rozwinięte są techniki koncen­tracji uwagi w oparciu o werbali­zację lub wizualizację. Przykładowo powtarzanie modlitw czy odmawianie ró­żańca powoduje skupienie uwagi - umysł sta­je się chwilowo wolny od różnych zanieczysz­czeń i negatywności. Podobnie z wyobrażaniem sobie obrazu jakiejś świętej czy bliskiej nam osoby. Przeszło 2500 lat temu książę Siddhartha Gotama, znany jako Budda, postanowił zgłębić, skąd na świe­cie bierze się cierpienie. Porzuciwszy dworskie życie, przywdział szaty wędrownego mnicha i rozpoczął po­szukiwania odpowiedzi. Pobierał nauki u ówczesnych najbardziej znanych nauczycieli medytacji, ucząc się najbardziej zaawansowanych (niedostępnych w na­szych czasach) technik koncentracji umysłu 7 i 8 jha­na - pochłaniających samadhi. Pomimo opanowania tych praktyk, Siddhardha wciąż nie doświadczył całko­witej wolności od cierpienia, nie zgłębił też przyczyn jego powstawania. Książę zdecydował się więc - jak naukowiec - porzucić wszystkie filozoficzne i religij­ne koncepcje i postanowił poprzez osobiste doświad­czenie dotrzeć do prawdy. Z silną determinacją usiadł do medytacji i powiedział, że nie wstanie, dopóki nie dowie się, jak powstaje cierpienie i jak się od niego uwolnić. Po wielu godzinach medytacji znał odpo­wiedzi na wszystkie te pytania.

Opisał ten proces jako ośmiostopniową szlachetną ścieżkę, podzieloną na trzy części: moralność (sila), koncentracja, panowanie nad umysłem (samadhi) i mądrość, wgląd (panna). Nie był zainteresowany tworzeniem ruchu re­ligijnego czy jakiejś zorganizowanej religii. Nauczał, że niezależnie od przekonań, wyznania i na­rodowości, jeśli ktoś chce uwolnić się od cierpienia, musi rozwinąć w sobie wewnętrzną mądrość, wgląd. Aby to zrobić, należy: żyć moralnie, panować nad swo­im umysłem, rozwijać wewnętrzną mądrość (prakty­kując technikę medytacji, samoobserwacji Vipassana). Słowo Vipassana oznacza: "widzieć rzeczy ta­kimi, jakimi są naprawdę, a nie zdają się być". Powierzchowna prawda o rzeczywistości jest często zupełnie inna od ostatecznej prawdy. Budda odkrył, co potwierdzają współcześni fizycy, że cała materia składa się ze znajdujących się w ciągłym ruchu suba­tomowych cząsteczek - pojawiających się i znikają­cych tryliony razy w ciągu sekundy. Fizycy kwantowi budują modele, maszyny, dzięki którym doszli do ta­kich konkluzji. Budda 2500 lat temu nie dysponował takimi technologiami, jego wiedza wynikała z bezpo­średniego doświadczenia ostatecznej rzeczywistości w obrębie własnego ciała. Jak to możliwe, że starożyt­ni mędrcy dwadzieścia pięć wieków temu opisywali procesy dziś odkrywane przy pomocy zaawansowa­nych technologii przez fizyków kwantowych....
Wiktor Morgulec Magazyn Yoga & Ayurveda
Dalszy ciąg artykułu 80%

Całość artykułu w najnowszym

Oraz w sklepie internetowym



Wyszukiwarka Wydarzeń

Organizujesz wydarzenie?
 Dodaj je do naszego kalendarza!

Joga i Medytacja
Polecamy
JOGA SKLEP - Akcesoria do Jogi
Joga i Medytacja
JOGA SKLEP - Akcesoria do Jogi
sklep
Słowniczek
Dewa

DEWA - "niebiański, boski, bóg". Nazwa najważniejszej klasy istot nadludzkich, związanych z kreacją, porządkowaniem świata i utrzymywaniem w nim ładu. Według niektórych wersji mitów kosmogonicznych bogowie są produktem procesu stwarzania kosmosu. Wyraźnie określony jest ich stosunek do ładu kosmicznego, mechanizmu funkcjonowania wszechświata. Są oni zrodzeni...

Szukaj haseł na literę:
Wyszukiwarka Szkół Jogi

Partnerzy Portalu